Bangkok revisited

Daar zijn we weer, opnieuw vanuit Bangkok met een update van de laatste dagen.
Chiang Mai was tot nu toe een hoogtepunt van onze reis: de sfeer was er laid back, het hostel was kraaknet en hartverwarmend, de andere backpackers waren hilarisch... De laatste avond eindigde met een dompertje: we gingen op "night safari": een lichte trekking, dachten we, waar we in de jungle gingen wandelen en aapjes en vogels zouden spotten en dergelijke. We hadden een Canadees leren kennen en hij sprak van een "once in a lifetime experience" en "awesome" en "best trip in Thailand", dus met hoge verwachtingen lieten we ons oppikken bij de Green Tulip. Ons enthousiasme werd echter al snel getemperd toen bleek dat het om nachtelijk zoo-bezoek ging... Wat een avontuur! Niet dus, want bij aankomst in de zoo werden we op een treintje (ja Jochem, alweer een trein!), compleet met voetbalstadionspots om de dieren te belichten en luidsprekers om de uitleg van de gids te horen, geduwd: and light now, on your left hand side, you see a leally nice aeeeenimal that can do almost eeeeevelything: lunning, jumping". In Pigeon English van de bovenste plank leidde de parkwachter/gids/treinbestuurder/babyleeuwentemmer ons langs herten, beren, tijgers, giraffen, olifanten. En na de parkrit waren we getuige van een groots spektakel: een fontein-lichtshow... Enfin, u hoort het al: niet bepaald "awesome" of een "once in a lifetime experience"... Maar we hebben het niet aan ons hart laten komen: de "OMG, wat doen we hier"-factor was te groot voor woorden, en bij iedere welgemeende "ooh" en "aah" van onze extatische medetreinreizigers/zoobezoekers bij het zien van een zoveelste kont van een verveelde neushoorn met een chronisch slaaptekort vanwege de indringende spots en luidsprekers, deed ik het bijna in mijn broek.
Enfin, het was duidelijk tijd om Chiang Mai te verlaten en nog maar eens verder te treinen naar een ander oord: Sukhothai.
Aangekomen in Sukhothai werden we opnieuw overvallen door de geweldige hitte (in het Noorden koelt het 's avonds lekker af). Hier zouden de mooiste oude tempels van Thailand staan, dus 's morgens sprongen we vroeg uit bed en huurden we fietsen om de oude stad te bezoeken. De stad bleek echter een groot Bokrijk-gehalte te hebben: volledig gerenoveerde tempels en ruines in een idyllisch aangelegd park met vijvers en bloemen. Er liepen enkele jonge monnikken rond in dat park en Jesse besloot, tegen beter weten in, om voor wat hilariteit te zorgen en een wildplassende monnik te fotograferen. Hij dacht dat de monnik in kwestie verstoppertje met hem wou spelen en schrok zich een ongeluk bij het zien van zijn urinerend lid!!! De logica ontgaat mij volledig: monnikken - verstoppertje - foto's... Maar we lagen natuurlijk weer 3 dagen plat van het lachen. De monnik kijkt ook recht in de camera: de foto met zijn verschrikte ogen staat op Flickr.

Intussen zijn we opnieuw in Bangkok: we geven het een nieuwe kans. De winkels zijn hier gigantisch en ik voel het geld wild in mijn zakken springen! Gelukkig is Jesse hier, mijn extern geweten. Hij zorgt ervoor dat ik niet "boven mijn stand ga leven", of toch maar een heel klein beetje. Maar het is hier shopping heaven and I am in serious need of some retail therapy! Maar het mag niet en het kan niet, anders moeten we volgende maand al terug naar huis komen.

Wat er de komende week op het programma staat is nog onzeker: we wilden terug naar een van de eilanden, maar de prijzen swingen de pan uit, dus het zou ook kunnen dat we toch nog een stukje binnenland doen: west Thailand moet ook de moeite zijn...

We houden jullie op de hoogte.

Het Noorden

Eindelijk aangekomen in Chiang Mai, na een ongelooflijk lange en extreem hobbelige treinrit van meer dan 12 uur...
Chiang Mai beviel ons meteen. Het is een grote stad, en ze stinkt heel erg naar uitlaatgassen, maar het is hier zo kleurrijk en relaxed. Het hostel waar we verblijven wordt gerund door twee vrouwen: Nine en Stella. Stella hangt ganse dagen aan de (gekoelde!) rode wijn om rond een uur of zeven lichtelijk euforisch te worden en uit te roepen dat ze iedere avond bezopen is. "Hey, that's me, you know?" Nine daarentegen is van het coole, no nonsens en droge humor type. Ze helpt ons onze weg te vinden in Chiang Mai en zorgt ervoor dat we ons niet laten afzetten door alle havikken die op "rijke" toeristen loeren.
Gisteren hebben we deelgenomen aan een cookery course. Eerst gingen we naar de markt met Pot, onze leraar. Pot zijn vrouw gaat binnenkort bevallen en hij hoopt dat het een meisje wordt, want hij heeft schrik om een ladyboy op de wereld te zetten. Verder is hij heel erg into karaoke en chili. Hij doet ongeveer 30 chilis in zijn coconut-soup, en raadt dat aan om elke kater te genezen. Ik nam 5 chilis en stond al in de fik!!!
Gisterenavond zijn we naar de Ping rivier gegaan, naar het feest van het licht, Loy Kranthong. Denk de Genste feesten maal 100. Chaos alom. Echt veel veel veel volk, overal optochten en parades, kaarsjes en lampionnen, vuurwerk, en evenveel lawaai en uitlaatgassen! Iedereen liet mega lampionnen (een soort papieren of zijden heteluchtballonen) in de lucht en krathongs op de rivier, ze nemen al je zorgen, zonden en problemen mee en brengen je geluk. Iedereen (klein en groot) stak vuurwerk aan en gooide dat in het wilde weg, lampionnen kwamen aan de lopende band vast te zitten in de elektriciteitskabels en de rivier stroomde voor met kaarsenvet. Niet erg eco dus. De stad is vandaag waarschijnlijk een puinhoop. De festiviteiten duren echter nog voort tot morgenochtend.

Vandaag gaan we de stad nog een beetje verkennen en morgen gaan we op night-safari. We zijn curieus wat dat gaat geven...

En last but not least: voor mijn broeder, een gelukkige verjaardag!!!! You are getting old man! Hehehe. Drie dikke vettige verjaardagspoenen van Jesse en mij.

A la prochaine!

Tempeltrippin'

Hehe, hier zijn we weer met een beetje reisnieuws.
Ons aards paradijs hebben we achter ons gelaten en ingeruild voor Ayutthaya, een stad vol (en als ik zeg vol, bedoel ik ook echt vol) ruines en overblijfsels van tempels uit een meer glorierijke periode... We zitten nu opnieuw ongeveer 80 km ten noorden van Bangkok, wat betekent dat we alweer veel boot-, bus- en treingenot hebben gekend tijdens de afgelopen dagen...

De laatste twee dagen waren echter gevuld met tempelbezoekjes allerhande. Tempels die zijn opgericht door allerhande koningen om allerlei redenen, maar vooral omdat ze elk hun eigen bescheiden optrekje wilden met een handvol reusachtige, massief gouden boeddha's. Het bevalt ons wel, een streepje cultuur na al die witte stranden...
Het stadje is wel relaxed, hoewel je aan de lopende band wordt aangesproken door tuk-tuk-drivers die jou allemaal een rondleiding willen geven. Dat waren we eerst niet van plan, maar toen ik opeens in het midden van een tempelcomplex een accute aanval kreeg van touristitis, hadden we niet meer veel keus: een tuk-tuk-koppel (man en vrouw) voerde ons dan maar van safehaven naar safehaven, oftewel van toilet naar toilet...
Het lijkt al bij al nog al mee te vallen, dus maak u allemaal maar geen zorgen!

Morgen brengt de dagtrein ons naar Chiang Mai. Op 12 november vieren ze daar naar't schijnt groot feest, Loy Krathong, om het einde van het regenseizoen te vieren. Hopelijk loont dat de moeite, want het is alweer een rit van 11 uur!
Misschien zullen we daar ook een cursus Thais koken doen, maar niets is zeker.

Wat we daarna doen is allemaal nog out in the open, dus we houden jullie op de hoogte.

In Chiang Mai hebben we alweer internet in het guesthouse, dus jullie horen nog van ons!

kuskes!

Cocohut relaxation

Hier zijn we weer, deze keer vanuit de "Cocohut" in koh phangan...
Vanmorgen de boot genomen vanuit het paradijselijke Koh Tao, om uiteindelijk op Leela Beach in koh Phangan opnieuw een bungalow te huren. We zitten deze keer in een fancy resort, het ziet er hier echt hemels uit, om Jesse's werkstress van de laatste weken definitief achter ons te laten... Onze bungalow hier is dan ook spik en span, want het resort op Koh Tao had een iets te groot aanbod aan plaatselijke fauna naar mijn goesting: mieren, duizendpoten, kakkerlakken, muggen, spinnen, gekko's,... Vooral de kakkerlakken werden niet bepaald op prijs gesteld!
Blijkbaar hebben we heel veel chance met het weer, want overal waar we komen verdwijnen de regenwolken voor een stralende zon. Echt zalig!
Jesse heeft zijn 'Open Water' duikcursus voltooid en heeft de duikvibes toch goed te pakken, dat belooft voor Australie en Bali... Ik ben een dagje mee gaan snorkelen en ik moet zeggen dat dat toch ook een mooie ervaring was. Gevolgd worden door vissen in alle kleuren van de regenboog gaf me het gevoel dat ik terecht gekomen was in Nemo-land. Echt heel mooi...
Het plan is daarom om even aan de westkust te gaan kijken, omdat je daar naar't schijnt een nog mooiere onderwaterwereld hebt...

Soit, het is hier dus allemaal zoals het hoort: op en top vakantie.
Het begint langzaam aan door te dringen dat we niet zomaar op vakantie zijn en dat geeft ons toch wel vlinders in de buik...
We missen natuurlijk iedereen op het thuisfront, maar de vele mails en berichtjes doen ons echt plezier.

x!

Koh Tao

We zijn beland op Koh Tao.
De nachttrein nam ons mee tot Chumphon, waar we op een ferry kropen die ons naar het eiland voerde. Een reis van 14 uur! Volledig verkreukt van het (ondertussen bijna chronische) slaapgebrek kwamen we hier aan. En dan begon pas de expeditie langs alle resorts en bungalows die er op het eiland te huur zijn. VRESELIJK! Oververhit en met het zweetwater in onze schoenen toch maar kamerke gekozen. Vrij basic.
Jesse heeft besloten om een duikcursus te volgen, en daar krijgen we dan "gratis" accomodatie in een resort bij. Dat wil dus zeggendat we morgen verhuizen en dat ik er de komende dagen alleen voor sta want ik mag niet duiken van de dokter :-( Hopelijk levert het snorkelen ook een waauw-effect op.

Het eiland hier is echt wel mooi, alleen jammer dat het ongerepte er volledig vanaf is, de resorts rijzen hier uit de grond zoals paddestoelen.


Nog geen kiekjes genomen op het eiland, dus we voegen er een toe van op de boot.

Tot de volgende!

aangekomen!

Al snel een eerste bericht voor degenen die zich afvragen hoe onze reis begonnen is.

Na het afscheid, dat we toch eventjes moesten verteren, vlogen we naar Londen.
Daar namen we de volgende vlucht richting Bangkok.
Viel beter mee dan verwacht: nog voor het "diner" werd opgediend vielen onze oogjes dicht...
Het uitgebreide media-aanbod is dan ook aan ons voorbij gegaan.

Aankomst in Thailand: auch, zo warm en vochtig!
Bus genomen tot hostel, maar dat was buiten de files gerekend. Bangkok is blijkbaar een drukke stad ;-)

Uitgeteld toegekomen en gaan slapen.

Vandaag ons eerste bezoek aan de stad gebracht. Bij aankomst aan het eerste tempelcomplex sprak de "teacher" van de "university" ons enthousiast aan, maar een gewaarschuwd man is er twee waard en zo zijn we dit jaar niet in de val gelopen. (de Marokkaanse leerlooierij waren we nog niet vergeten)

We zijn niet bepaald onder de indruk van Bangkok, het is en blijft een drukke stad.

Morgen vertrekken we naar een van de eilanden (koh chang, ko samet, ko tao of ko phagnan, daar wordt vanavond nog om getosst). Hopelijk beantwoordt dat meer aan onze verwachtingen, maar daar twijfelen we eigenlijk niet aan. Sea, sex and sun a volonte, wat wil een mens nog meer? ;-)

ons afscheidsfeestje

Voila,

Ons afscheidsfeestje hebben we al gehad.
Wij hebben ons werkelijk kapot geamuseerd! (Voor mij persoonlijk is dat letterlijk te nemen: zondag voelde ik me niet al te best...)

Aan iedereen die er was: een dikke merci!
En aan degenen die ons een enveloppe of een cadeautje toegestopt hebben (was natuurlijk niet nodig, maar altijd handig): een dubbeldikke merci!
En aan degenen die ons geholpen hebben: mama en papa, vic, nonkel michel en nonkel jos voorop: een superdikke merci!

Foto's zijn natuurlijk te bezichtigen op onze flickr-pagina's.

We hebben ervan genoten.