Stand van zaken

Al drie dagen gestrand in Bangkok, samen met de enige echte Regi Pinxten, heb ik uit goede bron vernomen.
Onze vlucht is herboekt naar 3 december, maar hoe dichter die datum komt, hoe meer vragen we ons stellen: gaat de situatie tegen dan uitgeklaard zijn?
Er is hier sprake geweest van onderhandelingen, die dan weer mislukt zijn, het hoofd van het leger die partij kiest voor de oppositie (de protesteerders dus) en de luchthaven niet wil ontruimen vooraleer de regering ontslag neemt. Het vorige hoofd van het leger heeft het huidige hoofd van het leger dan maar aangeraden om een staatsgreep te plegen, zijn job is immers in gevaar na zijn uitspraken over de regering.
De mensen in de straat zijn eerder gelaten, ze schamen zich wel voor deze toestand en vinden het jammer dat Thailand nu op een negatieve manier in beeld gebracht wordt. Ze vrezen natuurlijk ook voor hun boterham, aangezien heel veel mensen hun geld verdienen dankzij het toerisme. Ze hopen ook dat het snel voorbij gaat allemaal.

Intussen proberen wij er het beste van te maken.
Gisteren zijn we naar een bar geweest op het dak van een hotel, op de 64e verdieping. Een pintje kostte er stukken van mensen, maar het utzicht was verbluffend. Bangkok is huge!!!
Later gingen we een wandelingetje maken (alle mannen hadden honger) en kwamen we terecht in een gebied waar nauwelijks toeristen komen. Ik moest natuurlijk weer een sanitaire stop invoeren, dus we wipten de eerste de beste bar binnen. De drie mannen in mijn gezelschap verstijfden bij de taferelen die zich daarbinnen aan het afspelen waren. We waren terechtgekomen in de homowijk van Bangkok. Op weg naar het toilet werd ik aangesproken met de gevleugelde woorden: "Hi angel, you are sooooo beautiful" dus op het toilet besloot ik het bezoek aan deze bar met minumum 1 pint te verlengen, kwestie van mijn zelfvertrouwen een boost te geven. Dat was echter buiten de mannen gerekend. De 2 canadezen die bij ons waren voelden zich aangerand door de blikken van de wellustige mannen in de bar. Ze stonden al op de hoek van de straat toen Jesse en ik onze weg naar buiten baanden door de stroom van complimentjes. Wij vonden het allemaal prima, de canadezen zetten hun joker in..
Tijdens onze zoektocht naar het meest appetijtelijke eetstalletje kwamen we nog enkele ratten, kakkerlakken, zwervers en een baby-olifant tegen. Heel surreeel allemaal. Maar een fijne ervaring.

Morgen komt Joost, het neef van papa, ons oppikken in Bangkok. De laatste dagen Thailand (hout vasthouden) mogen we bij zijn thuis in Pattaya doorbrengen. In Belgie staat Pattaya misschien vooral bekend om het sekstoerisme, maar we hebben ons laten vertellen dat de gebieden buiten de stad heel mooi zijn, dus de laatste dagen worden hopelijk relaxed. En we krijgen er misschien een pingpong-show bovenop. Who knows...

Maak u maar geen zorgen allemaal, wij zitten hier zo slecht nog niet. Zoals al onze lotgenoten het iedere dag herhalen: er zijn ergere plaatsen om vast te zitten dan Thailand.

Grrrrroetjes!

J & I

New Zealand? Delayed...

Het vertrek uit Thailand verliep vandaag niet zoals gepland: we zitten vast in Bangkok...
De protesteerders van PAD hebben zich meester gemaakt van de luchthaven, waardoor alle vluchten geannuleerd zijn...
We probeerden nog tot op de luchthaven te geraken, maar het was gewoon onmogelijk om er te geraken.

Grrrrr!!!!

Maar het Hasseltse rescueteam nr 34 heeft alweer voor een oplossing gezorgd: als alles goed gaat (vingers kruisen dus!!!) vliegen we volgende week (3 december) toch verder naar het langverwachte Nieuw Zeeland!

Dikke kussen xxx

Exit Thailand

De herkansing van Bangkok liep ook uit op een sisser. Het trotseren van een heel leger ratten en kakkerlakken op weg van en naar het hostel, gecombineerd met de smog en de drukte werd ons na een dag of wat toch weer teveel...

Na veel gewik en geweeg kozen we ervoor om naar Koh Chang te reizen. Voor de verandering nog maar eens een ganse dag bus en boot. Deze keer met on board entertainment: Indiana Jones, gedubd in het Thais. Ik gaf al op na de eerste minuut. Jesse bleef volharden en ging op het puntje van zijn stoel zitten voor de climax: ik dacht iets met grote paddenstoelen, maar het bleken aliens te zijn.
Op de boot bespraken we onze tactiek om de ideale bungalow te vinden. Allerlei mogelijkheden kwamen aan bod, maar uiteindelijk besloten we dat Jesse zich op een terras zou installeren en ik langs het strand alle resorts zou aandoen om prijs en beschikbaarheid te checken. We kozen een plek aan de kust waar de taxi ons dropte en begonnen te wandelen. Wat bleek? We hadden de meest verlaten plek uitgekozen: geen terras voor Jesse, en enkel doodverlaten, spookachtige resorts met half ingestorte hutten. Na kilometers wandelen met onze zware rugzakken aan, vonden we een duuuuuuuuur resort waar iemand ons met een taxiservice naar een ander strand bracht. De zon was intussen al onder, dus noodgedwongen namen we de eerste kamer die half-decent was aan een veel te hoge prijs.
De volgende dag gingen we dan maar opnieuw voor de afgesproken tactiek. Deze keer konden we er gelukkig wel de vruchten van plukken en in de namiddag lagen we met ons gat in de zon met de ipod in de ene, en een bananenshake in de andere hand.
Al snel bleek dat zowat de complete homoseksuele gemeenschap van Koh Chang in ons resort tewerkgesteld is. Ladyboys, transseksuelen en homo's van allerlei alooi maken er de kamers op, runnen het restaurant, zorgen voor visvangst, staan aan de balie,... Zaterdag gingen we nog iets drinken in de bar toen het ons duidelijk werd: iedere zaterdag, maandag en donderdag voeren de werknemers van het resort hun persoonlijke, zelfgemaakte cabaretshow op. Met pluimen in het gat en al.
Na afloop mocht Jesse met de "meisjes" op de foto. En blozen! De meisjes zagen hem wel zitten, denk ik!

Vandaag zijn we OPNIEUW in Bangkok gestrand, in afwachting van onze vlucht naar Nieuw-Zeeland. Spannend!!!

Thailand is echt de moeite geweest: wij zijn fan!
We zijn trouwens ook fan van strand met palmbomen en van dramatische zonsondergangen...
Zalig...


Het volgend verslag schrijven we dus echt aan de flipside!
Tot dan!

Bangkok revisited

Daar zijn we weer, opnieuw vanuit Bangkok met een update van de laatste dagen.
Chiang Mai was tot nu toe een hoogtepunt van onze reis: de sfeer was er laid back, het hostel was kraaknet en hartverwarmend, de andere backpackers waren hilarisch... De laatste avond eindigde met een dompertje: we gingen op "night safari": een lichte trekking, dachten we, waar we in de jungle gingen wandelen en aapjes en vogels zouden spotten en dergelijke. We hadden een Canadees leren kennen en hij sprak van een "once in a lifetime experience" en "awesome" en "best trip in Thailand", dus met hoge verwachtingen lieten we ons oppikken bij de Green Tulip. Ons enthousiasme werd echter al snel getemperd toen bleek dat het om nachtelijk zoo-bezoek ging... Wat een avontuur! Niet dus, want bij aankomst in de zoo werden we op een treintje (ja Jochem, alweer een trein!), compleet met voetbalstadionspots om de dieren te belichten en luidsprekers om de uitleg van de gids te horen, geduwd: and light now, on your left hand side, you see a leally nice aeeeenimal that can do almost eeeeevelything: lunning, jumping". In Pigeon English van de bovenste plank leidde de parkwachter/gids/treinbestuurder/babyleeuwentemmer ons langs herten, beren, tijgers, giraffen, olifanten. En na de parkrit waren we getuige van een groots spektakel: een fontein-lichtshow... Enfin, u hoort het al: niet bepaald "awesome" of een "once in a lifetime experience"... Maar we hebben het niet aan ons hart laten komen: de "OMG, wat doen we hier"-factor was te groot voor woorden, en bij iedere welgemeende "ooh" en "aah" van onze extatische medetreinreizigers/zoobezoekers bij het zien van een zoveelste kont van een verveelde neushoorn met een chronisch slaaptekort vanwege de indringende spots en luidsprekers, deed ik het bijna in mijn broek.
Enfin, het was duidelijk tijd om Chiang Mai te verlaten en nog maar eens verder te treinen naar een ander oord: Sukhothai.
Aangekomen in Sukhothai werden we opnieuw overvallen door de geweldige hitte (in het Noorden koelt het 's avonds lekker af). Hier zouden de mooiste oude tempels van Thailand staan, dus 's morgens sprongen we vroeg uit bed en huurden we fietsen om de oude stad te bezoeken. De stad bleek echter een groot Bokrijk-gehalte te hebben: volledig gerenoveerde tempels en ruines in een idyllisch aangelegd park met vijvers en bloemen. Er liepen enkele jonge monnikken rond in dat park en Jesse besloot, tegen beter weten in, om voor wat hilariteit te zorgen en een wildplassende monnik te fotograferen. Hij dacht dat de monnik in kwestie verstoppertje met hem wou spelen en schrok zich een ongeluk bij het zien van zijn urinerend lid!!! De logica ontgaat mij volledig: monnikken - verstoppertje - foto's... Maar we lagen natuurlijk weer 3 dagen plat van het lachen. De monnik kijkt ook recht in de camera: de foto met zijn verschrikte ogen staat op Flickr.

Intussen zijn we opnieuw in Bangkok: we geven het een nieuwe kans. De winkels zijn hier gigantisch en ik voel het geld wild in mijn zakken springen! Gelukkig is Jesse hier, mijn extern geweten. Hij zorgt ervoor dat ik niet "boven mijn stand ga leven", of toch maar een heel klein beetje. Maar het is hier shopping heaven and I am in serious need of some retail therapy! Maar het mag niet en het kan niet, anders moeten we volgende maand al terug naar huis komen.

Wat er de komende week op het programma staat is nog onzeker: we wilden terug naar een van de eilanden, maar de prijzen swingen de pan uit, dus het zou ook kunnen dat we toch nog een stukje binnenland doen: west Thailand moet ook de moeite zijn...

We houden jullie op de hoogte.

Het Noorden

Eindelijk aangekomen in Chiang Mai, na een ongelooflijk lange en extreem hobbelige treinrit van meer dan 12 uur...
Chiang Mai beviel ons meteen. Het is een grote stad, en ze stinkt heel erg naar uitlaatgassen, maar het is hier zo kleurrijk en relaxed. Het hostel waar we verblijven wordt gerund door twee vrouwen: Nine en Stella. Stella hangt ganse dagen aan de (gekoelde!) rode wijn om rond een uur of zeven lichtelijk euforisch te worden en uit te roepen dat ze iedere avond bezopen is. "Hey, that's me, you know?" Nine daarentegen is van het coole, no nonsens en droge humor type. Ze helpt ons onze weg te vinden in Chiang Mai en zorgt ervoor dat we ons niet laten afzetten door alle havikken die op "rijke" toeristen loeren.
Gisteren hebben we deelgenomen aan een cookery course. Eerst gingen we naar de markt met Pot, onze leraar. Pot zijn vrouw gaat binnenkort bevallen en hij hoopt dat het een meisje wordt, want hij heeft schrik om een ladyboy op de wereld te zetten. Verder is hij heel erg into karaoke en chili. Hij doet ongeveer 30 chilis in zijn coconut-soup, en raadt dat aan om elke kater te genezen. Ik nam 5 chilis en stond al in de fik!!!
Gisterenavond zijn we naar de Ping rivier gegaan, naar het feest van het licht, Loy Kranthong. Denk de Genste feesten maal 100. Chaos alom. Echt veel veel veel volk, overal optochten en parades, kaarsjes en lampionnen, vuurwerk, en evenveel lawaai en uitlaatgassen! Iedereen liet mega lampionnen (een soort papieren of zijden heteluchtballonen) in de lucht en krathongs op de rivier, ze nemen al je zorgen, zonden en problemen mee en brengen je geluk. Iedereen (klein en groot) stak vuurwerk aan en gooide dat in het wilde weg, lampionnen kwamen aan de lopende band vast te zitten in de elektriciteitskabels en de rivier stroomde voor met kaarsenvet. Niet erg eco dus. De stad is vandaag waarschijnlijk een puinhoop. De festiviteiten duren echter nog voort tot morgenochtend.

Vandaag gaan we de stad nog een beetje verkennen en morgen gaan we op night-safari. We zijn curieus wat dat gaat geven...

En last but not least: voor mijn broeder, een gelukkige verjaardag!!!! You are getting old man! Hehehe. Drie dikke vettige verjaardagspoenen van Jesse en mij.

A la prochaine!

Tempeltrippin'

Hehe, hier zijn we weer met een beetje reisnieuws.
Ons aards paradijs hebben we achter ons gelaten en ingeruild voor Ayutthaya, een stad vol (en als ik zeg vol, bedoel ik ook echt vol) ruines en overblijfsels van tempels uit een meer glorierijke periode... We zitten nu opnieuw ongeveer 80 km ten noorden van Bangkok, wat betekent dat we alweer veel boot-, bus- en treingenot hebben gekend tijdens de afgelopen dagen...

De laatste twee dagen waren echter gevuld met tempelbezoekjes allerhande. Tempels die zijn opgericht door allerhande koningen om allerlei redenen, maar vooral omdat ze elk hun eigen bescheiden optrekje wilden met een handvol reusachtige, massief gouden boeddha's. Het bevalt ons wel, een streepje cultuur na al die witte stranden...
Het stadje is wel relaxed, hoewel je aan de lopende band wordt aangesproken door tuk-tuk-drivers die jou allemaal een rondleiding willen geven. Dat waren we eerst niet van plan, maar toen ik opeens in het midden van een tempelcomplex een accute aanval kreeg van touristitis, hadden we niet meer veel keus: een tuk-tuk-koppel (man en vrouw) voerde ons dan maar van safehaven naar safehaven, oftewel van toilet naar toilet...
Het lijkt al bij al nog al mee te vallen, dus maak u allemaal maar geen zorgen!

Morgen brengt de dagtrein ons naar Chiang Mai. Op 12 november vieren ze daar naar't schijnt groot feest, Loy Krathong, om het einde van het regenseizoen te vieren. Hopelijk loont dat de moeite, want het is alweer een rit van 11 uur!
Misschien zullen we daar ook een cursus Thais koken doen, maar niets is zeker.

Wat we daarna doen is allemaal nog out in the open, dus we houden jullie op de hoogte.

In Chiang Mai hebben we alweer internet in het guesthouse, dus jullie horen nog van ons!

kuskes!

Cocohut relaxation

Hier zijn we weer, deze keer vanuit de "Cocohut" in koh phangan...
Vanmorgen de boot genomen vanuit het paradijselijke Koh Tao, om uiteindelijk op Leela Beach in koh Phangan opnieuw een bungalow te huren. We zitten deze keer in een fancy resort, het ziet er hier echt hemels uit, om Jesse's werkstress van de laatste weken definitief achter ons te laten... Onze bungalow hier is dan ook spik en span, want het resort op Koh Tao had een iets te groot aanbod aan plaatselijke fauna naar mijn goesting: mieren, duizendpoten, kakkerlakken, muggen, spinnen, gekko's,... Vooral de kakkerlakken werden niet bepaald op prijs gesteld!
Blijkbaar hebben we heel veel chance met het weer, want overal waar we komen verdwijnen de regenwolken voor een stralende zon. Echt zalig!
Jesse heeft zijn 'Open Water' duikcursus voltooid en heeft de duikvibes toch goed te pakken, dat belooft voor Australie en Bali... Ik ben een dagje mee gaan snorkelen en ik moet zeggen dat dat toch ook een mooie ervaring was. Gevolgd worden door vissen in alle kleuren van de regenboog gaf me het gevoel dat ik terecht gekomen was in Nemo-land. Echt heel mooi...
Het plan is daarom om even aan de westkust te gaan kijken, omdat je daar naar't schijnt een nog mooiere onderwaterwereld hebt...

Soit, het is hier dus allemaal zoals het hoort: op en top vakantie.
Het begint langzaam aan door te dringen dat we niet zomaar op vakantie zijn en dat geeft ons toch wel vlinders in de buik...
We missen natuurlijk iedereen op het thuisfront, maar de vele mails en berichtjes doen ons echt plezier.

x!